{"id":563,"date":"2021-09-14T11:10:00","date_gmt":"2021-09-14T11:10:00","guid":{"rendered":"https:\/\/admin.pozywka.pl\/?p=563"},"modified":"2021-09-24T13:15:26","modified_gmt":"2021-09-24T13:15:26","slug":"jak-podrozowac-po-wloszech-nieskazitelnie-i-z-godnoscia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/admin.pozywka.pl\/pisze\/jak-podrozowac-po-wloszech-nieskazitelnie-i-z-godnoscia\/","title":{"rendered":"Dlaczego nie pojecha\u0142abym do W\u0142och ze Stanleyem Tuccim?"},"content":{"rendered":"\n

Ach, te W\u0142ochy! Mimo, \u017ce tak ju\u017c si\u0119 w\u0142oskimi specja\u0142ami objedli\u015bmy, tak cz\u0119sto o nich s\u0142yszymy, tyle r\u00f3\u017cnych program\u00f3w i dokument\u00f3w obejrzeli\u015bmy, ci\u0105gle nam ma\u0142o. Jest w nas jaka\u015b taka niezidentyfikowana potrzeba, by usi\u0105\u015b\u0107 przy stole w\u0142oskiej nonny i uraczy\u0107 si\u0119 misk\u0105 makaronu. <\/p>\n\n\n\n

Stanley Tucci przygotowa\u0142 dla CNN program o jedzeniu we W\u0142oszech. Podr\u00f3\u017cuje po nich, odkrywaj\u0105c poniek\u0105d tak\u017ce swoje dziedzictwo (w jednym z odcink\u00f3w pojawiaj\u0105 si\u0119 nawet jego rodzice). Dlaczego wi\u0119c to nie wychodzi?<\/p>\n\n\n\n

Zabierz mnie do W\u0142och, Stanley<\/h2>\n\n\n\n

Stanley Tucci znalaz\u0142 si\u0119 w tym miejscu nieprzypadkowo. Jest w ko\u0144cu autorem dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek kucharskich \u201eThe Tucci Cookbook” i \u201eThe Tucci Table” (napisanej wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105), a do tego dawno temu zagra\u0142 w znakomitym filmie \u201eBig night\u201d o w\u0142oskiej restauracji. Poza tym zdarzy\u0142o mu si\u0119 te\u017c dzieli\u0107 przepisami \u2013 jego koktajle sta\u0142y si\u0119 viralami. To wszystko sprawia, \u017ce Tucci wydaje si\u0119 bardzo autentyczny, tak w swojej mi\u0142o\u015bci do jedzenia, jak i do W\u0142och.<\/p>\n\n\n\n

Nie masz czasu ani ochoty czyta\u0107 ca\u0142ego tekstu? Zjed\u017a na sam d\u00f3\u0142 \u2013 znajdziesz tam tre\u015bciwe podsumowanie w kilku \u017co\u0142nierskich pytaniach!<\/strong><\/h4>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

W pierwszym sezonie \u201eStanley Tucci: Searching for Italy”, aktor odwiedza Neapol, Rzym, Boloni\u0119, Mediolan, Toskani\u0119 i Sycyli\u0119. <\/strong>Zawsze nieskazitelnie ubrany (jak mo\u017cna w tak dystyngowany spos\u00f3b je\u015b\u0107 te wszystkie w\u0142oskie smako\u0142yki?! O frustracjach z tym zwi\u0105zanych przeczytacie w tym artykule z „Los Angeles Times”<\/a>) pokazuje produkty charakterystyczne dla regionu, opowiada o jego kulturze i historii.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Tucci, nie Bourdain<\/h2>\n\n\n\n

Tucci jest uroczy. Tucci jest inteligentny. Tucci jest osob\u0105, z kt\u00f3r\u0105 by\u0142oby przemi\u0142o zje\u015b\u0107 obiad. Ale Tucci nie jest charyzmatycznym prowadz\u0105cym. Nie jest ani obrazoburczy, ani przesadnie zabawny. Po prostu jest. Ogl\u0105da si\u0119 go dobrze, ale to wszystko co mo\u017cna powiedzie\u0107. I mimo ca\u0142ej mojej sympatii do Tucciego i jego filmowych kreacji, tutaj spodziewa\u0142am si\u0119 czego\u015b wi\u0119cej. Co doskonale pokazuje, \u017ce popularny aktor nie zawsze sprawdzi si\u0119 w roli prowadz\u0105cego program podr\u00f3\u017cniczy. Zastanawiam si\u0119, czy mo\u017ce chodzi o to, \u017ce Tucci wydaje si\u0119 zdystansowany i ch\u0142odny, nawet kiedy niby taki nie jest? Mam wra\u017cenie, \u017ce Tucci wyra\u017ca bardzo ma\u0142o emocji. <\/p>\n\n\n\n

Przeczytaj te\u017c: Ciemne strony rybo\u0142\u00f3stwa: Koniec z jedzeniem ryb?<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Na Rotten Tomatoes przeczyta\u0142am opini\u0119, \u017ce Tucci to nie Bourdain.<\/strong> I to jest co\u015b, z czym si\u0119 zar\u00f3wno zgadzam i nie zgadzam. Bo tak, Tucci ma zupe\u0142nie inn\u0105 osobowo\u015b\u0107 ni\u017c Bourdain. Nie ma we mnie jednak zgody na to, \u017ceby ka\u017cdy program i prowadz\u0105cy mieli by\u0107 kopi\u0105 Bourdaina, ok, stworzy\u0142 sw\u00f3j rozpoznawalny styl, ale nie mo\u017cemy uznawa\u0107 go za jedyny s\u0142uszny spos\u00f3b opowiadania o \u015bwiecie i podr\u00f3\u017cach!<\/p>\n\n\n\n

Nic nowego?<\/h2>\n\n\n\n

Dostajemy tu poniek\u0105d to, czego po programie podr\u00f3\u017cniczym o W\u0142oszech mo\u017cemy si\u0119 spodziewa\u0107. I wszystko fajnie, ale czy my ju\u017c tego nie widzieli\u015bmy? Plusem jest to, \u017ce Tucci w ka\u017cdym odcinku spotyka si\u0119 z badaczem czy aktywist\u0105 zwi\u0105zanym z danym miejscem – szczerze m\u00f3wi\u0105c ch\u0119tniej ni\u017c z Tuccim sp\u0119dzi\u0142abym wi\u0119cej czasu z jego rozm\u00f3wcami. Dzi\u0119ki nim od \u015brodka poznajemy histori\u0119 i kultur\u0119 regionu i miasta. Du\u017c\u0105 uwag\u0119 prowadz\u0105cy przywi\u0105zuje do kwestii imigrant\u00f3w. Pokazuje jak r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 mo\u017ce wzbogaca\u0107 kultur\u0119, tak\u017ce kulinarn\u0105, a nie, jak twierdz\u0105 niekt\u00f3rzy, by\u0107 dla niej zagro\u017ceniem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Wielbiciele ciekawostek dotycz\u0105cych historii jedzenia, nie b\u0119d\u0105 zawiedzeni. W ko\u0144cu nie jest wcale takim oczywistym fakt, \u017ce Mussolini pr\u00f3bowa\u0142 przekona\u0107 W\u0142och\u00f3w do rezygnacji z makaronu, twierdz\u0105c, \u017ce czyni z nich s\u0142abych (dlaczego? To ju\u017c musicie sprawdzi\u0107 sami!). Albo zwi\u0105zek ameryka\u0144skich zo\u0142nierzy z wymy\u015bleniem carbonary. Albo afera zwi\u0105zana z podrabianiem w\u0142oskiej szynki, tzw. prosciuttopoli. Dobrze, \u017ce te elementy historyczno-kulturowe tu s\u0105, ale jest ich wci\u0105\u017c za ma\u0142o. To raczej dodatki do reszty ni\u017c o\u015b wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rej budowano by odcinki.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Mafia i imigranci <\/h2>\n\n\n\n

Nowymi i ciekawymi elementami s\u0105 kwestie spo\u0142eczno-polityczne. Imigranci, mafijne porachunki godz\u0105ce w najubo\u017cszych, nacjonalistyczni politycy \u2013 tego nie znajdziemy w ka\u017cdym programie o jedzeniu. Ale z drugiej strony\u2026 Ju\u017c po ostatnim sezonie \u201eChef\u2019s Table” by\u0142o wida\u0107, \u017ce problemy spo\u0142eczne s\u0105 nierozerwalnie zwi\u0105zane z kultur\u0105 kulinarn\u0105, a co wi\u0119cej, \u017ce widzowie coraz bardziej chc\u0105 je ogl\u0105da\u0107, chc\u0105, \u017ceby dokumenty nie by\u0142y tylko \u0142adnym obrazkiem, ale i edukowa\u0142y, wnosi\u0142y co\u015b do naszej refleksji.<\/p>\n\n\n\n

Tym, co najbardziej irytuje mnie w \u201eStanley Tucci: Searching for Italy” jest spos\u00f3b m\u00f3wienia aktora o jedzeniu. On nie ma nam nic do powiedzenia, poza \u201ewow\u201d, \u201eso good\u201d, \u201eamazing\u201d.<\/strong> Poza tym sam wyb\u00f3r jedzenia jest, hmm, intryguj\u0105cy. Z jednej strony mamy klasyki: arancini na Sycylii czy pizz\u0119 w Neapolu. A z drugiej: na Sycylii mi\u0119so os\u0142a czy kilka r\u00f3\u017cnych ods\u0142on toska\u0144skiej sa\u0142atki z czerstwego chleba, panzanelli. Wydaje si\u0119, jakby chciano zaskoczy\u0107 nas czym\u015b oryginalnym na si\u0142\u0119, zupe\u0142nie niepotrzebnie. Jest w programie kilka moment\u00f3w, kiedy to rzeczywi\u015bcie jest ciekawe, bo pokazuje nam jedzenie w danym miejscu od strony mniej turystycznej, mniej oczywistej. Mam te\u017c poczucie niedoreprezentowania street foodu i ma\u0142ych, niepozornych lokali, na rzecz fine diningu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Pandemii jakby nie by\u0142o<\/h2>\n\n\n\n

Tucci pod\u0105\u017ca \u015bcie\u017ck\u0105 wytart\u0105 ju\u017c przez innych. Podr\u00f3\u017cuje, je, spotyka producent\u00f3w i szef\u00f3w kuchni. Szefowie kuchni s\u0105 tu bardzo r\u00f3\u017cni, zar\u00f3wno je\u015bli chodzi o narodowo\u015b\u0107 czy do\u015bwiadczenie, jak i podej\u015bcie do gotowania. W wielu przypadkach daleko im do stereotpowych, jowialnych W\u0142och\u00f3w. Tucci pokazuje jak ta r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 mo\u017ce wzbogaca\u0107 kultur\u0119, tak\u017ce kulinarn\u0105, a nie, jak twierdz\u0105 niekt\u00f3rzy, by\u0107 dla niej zagro\u017ceniem.<\/p>\n\n\n\n

\u201eStanley Tucci: Searching for Italy” powsta\u0142o w wyj\u0105tkowym czasie. Cz\u0119\u015b\u0107 by\u0142a kr\u0119cona jeszcze przed wybuchem pandemii, dwa epizody jednak nagrano ju\u017c w 2020. Dlatego te\u017c troch\u0119 inaczej si\u0119 go ogl\u0105da \u2013 podr\u00f3\u017cowanie sta\u0142o si\u0119 przecie\u017c czym\u015b, za czym t\u0119sknili\u015bmy, rajem utraconym. Pokazywanie lokalnych winnic czy upraw pomidor\u00f3w pod Wezuwiuszem nabiera wi\u0119kszej wagi, oto miejsca, kt\u00f3re dzi\u015b doceniamy jeszcze bardziej, bo w dobie pandemii nie wystarczy\u0142o kupi\u0107 bilet i wzi\u0105\u0107 do samolotu. Eskapizm, kt\u00f3ry zwykle towarzyszy programom podr\u00f3\u017cniczym, wchodzi tu na wy\u017cszy poziom, ze wzgl\u0119du na czas, w jakim powsta\u0142o \u201eStanley Tucci: Searching for Italy”. Zabawne, bo program w \u017caden spos\u00f3b, poza kr\u00f3tkim komunikatem na pocz\u0105tku, si\u0119 do pandemii nie ustosunkowuje. A przecie\u017c wszyscy wiemy, jak zmieni\u0142a ona oblicze gastronomii, ale i W\u0142och jako takich.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n